Krzew Ma
nuka to Leptospermum scoparium – czyli drzewo herbaciane, które naturalnie porasta wzgórza Nowej Zelandii oraz Australii. Ten krzew o bogactwie zastosowań i właściwości nie występuje na żadnej innej szerokości geograficznej. Krzew może osiągnąć rozmiary niewielkiego drzewa (do 15 m), cechuje się gęstym ugałęzieniem i spiczaście zakończonymi liśćmi. Kwiaty Manuki są białe a swoim kształtem przypominają gwiazdę.
W starożytności w kwiatach krzewu Manuka – Aborygeni i Maorysi – upatrywali źródła właściwości leczniczych. Ludy zamieszkujące terytorium Australii i Nowej Zelandii sporządzały wywary z kory i liści krzewu w celu leczenia najprzeróżniejszych dolegliwości. Manuka została spopularyzowana dzięki Kapitanowi Cook’owi, który podczas morskich ekspedycji do Nowej Zelandii odkrył moc działania tego krzewu. Cook parząc herbatę z liści Manuka sprawił, że usłyszał o niej Nowy Świat. Od lat 30 tych XIX wieku region Waikato w Nowej Zelandii stał się głównym ośrodkiem produkcji miodu Manuka.
nuka to Leptospermum scoparium – czyli drzewo herbaciane, które naturalnie porasta wzgórza Nowej Zelandii oraz Australii. Ten krzew o bogactwie zastosowań i właściwości nie występuje na żadnej innej szerokości geograficznej. Krzew może osiągnąć rozmiary niewielkiego drzewa (do 15 m), cechuje się gęstym ugałęzieniem i spiczaście zakończonymi liśćmi. Kwiaty Manuki są białe a swoim kształtem przypominają gwiazdę. W starożytności w kwiatach krzewu Manuka – Aborygeni i Maorysi – upatrywali źródła właściwości leczniczych. Ludy zamieszkujące terytorium Australii i Nowej Zelandii sporządzały wywary z kory i liści krzewu w celu leczenia najprzeróżniejszych dolegliwości. Manuka została spopularyzowana dzięki Kapitanowi Cook’owi, który podczas morskich ekspedycji do Nowej Zelandii odkrył moc działania tego krzewu. Cook parząc herbatę z liści Manuka sprawił, że usłyszał o niej Nowy Świat. Od lat 30 tych XIX wieku region Waikato w Nowej Zelandii stał się głównym ośrodkiem produkcji miodu Manuka.